Penderaan Seksual Kanak-Kanak

BAGAIMANA MELAPOR KES PENEDERAAN SEKSUAL KANAK-KANAK

Hospital KerajaanHospital-Kerajaan

Membawa kanak-kanak untuk mendapatkan rawatan di Jabatan Kecermasan dan Trauma di hospital kerajaan. Kanak-kanak tersebut akan dibawa ke Pusat Khidmat Krisis Sehenti (OSCC) untuk rawatan perubatan bagi peringkat pertama. Pegawai Perubatan daripada Jabatan Kecermasan dan Trauma dan seorang pakar Ginekologi akan membuat pemeriksa untuk kanak-kanak itu. Pemeriksaan, pengambilan darah, dan mengumpulan pelbagai sample akan dibuat dalam OSCC. Sample yang dikumpul akan dihantar kepada pihak polis untuk siasatan. Setelah pemeriksaan di OSCC, kanak-kanak dibawa ke wad pediatrik atau ginekologi. Laporan pemeriksa akan dihantar ke wad dan doktor di wad untuk rawatan susulan. Doktor akan merujuk kanak-kanak tersebut untuk menerima kaunseling daripada pekerja sosial perubatan dan pakar psikiatri kanak-kanak. Samasa kanak-kanak dimasukkan ke dalam hospital, dia akan menerima rawatan perubatan dan kaunseling. Apabila kanak-kanak sudah sembuh dan pulang ke rumah, pekerja kebajikan daerah bertanggungjawab untuk memastikan kanak-kanak berada dalam keadaan yang selamat.

Jabatan Kebajikan

Melaporkan kes penderaan seksual kanak-kanak kepada pegawai kebajikan. Setelah menerima laporan, kanak-kanak akan dibawa kepada hospital (Jabatan Pediatrik) oleh Pegawai Kebajikan untuk mendapat rawatan perubatan dan pengiktirafan jika kanak-kanak itu telah didera secara seksual. Jikalau laporan perubatan telah mengiktiraf dan memasti kanak-kanak itu telah didera secara seksual, doktor akan membuat laporan polis. Pegawai Kebajikan akan mendapatkan sesuatu Pemerintah Mahkamah untuk membuat lawatan ke rumah kanak-kanak tersebut untuk memastikan dalam keadaan yang baik dan kaunseling disediakan kepada kanak-kanak dan ibu bapa (jika kanak-kanak itu tinggal bersama dengan ibu bapa).

PDRM

Pihak Polis

Satu laporan diambil oleh polis yang betugas pada hari itu. Kanak-kanak akan dibawa ke hospital untuk pemeriksan perubatan. Kes dilaporkan kepada Jabatan Kebajikan. Kes ini akan dirujuk kepada pegawai polis untuk siasatan. Fakta diperlukan dalam laporan polis:

Apakah kejadian itu? Bila ia berlaku? Di mana ia berlaku: tempat, nama bandar, kampung, jalan, nombor rumah? Siapa yang terlibat: identiti atau penerangan tentang suspek atau saksi? Bagaimana ia berlaku? Kerosakan, kerugian atau kecederaan yang dialami.

Laporan polis dibuat di mana-mana balai polis tidak kira kejadian itu berlaku di dalam atau luar bidang kuasa balai polis itu.

BAGAIMANA MENCEGAH PENDERAAN SEKSUAL KANAK-KANAK

Melindungi Kanak-kanak

Kanak-kanak perlu dilindungi daripada situasi yang mungkin didera secara seksual. Melihat dengan siapa yang anda tinggalkan anak anda dan mana anda meninggalkan anak anda. Hanya ingatkan pelaku mungkin adalah kawan-kawan, ahli keluarga serta orang yang tidak dikenali.

Memahami mitos mengenai orang yang tidak dikenali

Ia adalah satu mitos untuk berfikir bahawa hanya orang yang tidak dikenali sahaja yang akan akan menyalahgunakan kanak-kanak secara seksual. Sesiapa sahaja yang mempunyai akses kepada kanak-kanak boleh menyalahgunakan mereka. Statistik menunjukkan bahawa 85% daripada kes-kes yang dilaporkan, pelaku itu adalah mereka yang diketahui oleh kanak-kanak. Oleh itu adalah penting bahawa anda mengajar anak anda untuk mengenali penderaan seksual dan memberitahu orang dewasa yang dipercayai dengan cepat (anda atau guru) mengenai kejadian itu.

Percayalah anak andabeautiful_mother_embracing_and_hugging_her_child_a_son_0071-0904-3008-0326_SMU

Membina hubungan yang baik dengan anak anda supaya anak anda dapat untuk bercakap dan berkongsi masalah dengan anda. Kanak-kanak jarang berbohong mengenai penderaan seksual. Kanak-kanak yang masih kecil tidak boleh mereka-reka cerita tentang orang yang melakukan tentang seksual kepada mereka. Hal ini kerana, kanak-kanak tidak mempunyai pengetahuan luas untuk mereka-reka cerita tersebut.

Dengar anak anda

Memberi tumpuan dan memberi kata-kata positif. Beri sokongan, keselesaan, dan mendengar secara aktif dengan mengekalkan hubungan mata, mengangguk-angguk dan menggunakan frasa seperti, “Ya”, “Saya faham …”, “Mmm …” atau pengulangan kata kunci. Bersabar dan menggunakan bahasa kanak-kanak bagi memudahkan mereka memahami. Menggalakkan kanak-kanak untuk bercakap dengan mengatakan hal-hal seperti: “Adakah anda sukar untuk memberitahu saya apa yang mengganggu anda? Kita boleh cuba untuk bekerja bersama-sama.” “ Sila teruskan …” “ Ambil masa anda.” “Adakah terdapat apa-apa lagi yang anda ingin bercerita atau bertanya? .”

Percaya anak anda

Sentiasa mempercayai kanak-kanak dan membiarkan dia memaklumkan hal tersebut; kanak-kanak tidak terletak di mereka di dalam keadaan tersebut. Anak anda memerlukan kepercayaan dan sokongan anda apabila kanak-kanak tersebut memerlukan bantuan. Cuba untuk tidak menggunakan komen seperti “saya memberitahu anda supaya” atau “mengapa kamu begitu bodoh” kerana ini akan membuatkan kanak-kanak tersebut menyalahkan diri sendiri. Gunakan kenyataan positif, “Saya percaya anda” atau “Saya minta maaf apa berlaku kepada anda.”

Anak anda tidak harus dipersalahkan

Biasanya kanak-kanak yang terlalu takut untuk memberitahu mengenai kejadian tersebut kepada anda kerana pelaku tersebut mempunyai kuasa atau telah menguasai mereka. Mereka juga berasa takut apabila anda akan marah tentang apa yang berlaku dan menyalahkan mereka. Anda yakinkan anak anda bahawa anda mempercayai anda dan anak anda boleh memberitahu anda mengenai apa-apa kejadian yang telah berlaku, termasuk yang melibatkan cinta dan seks dengan sesiapa sahaja. Jadi bertenangan dan meyakinkan anak anda bahawa apa yang berlaku bukan salah anak anda.

ibu_anak_baca-buku

Perlukah saya mengajar anak saya

Kanak-kanak perlu diajar tentang mengasihi dan menghormati badan mereka sendiri, dan bahawa terdapat peraturan tertentu mengenai apa yang orang dewasa boleh lakukan terhadap diri mereka. Ia juga penting untuk menekankan bahawa terdapat sentuhan yang betul dan senttuhan yang salah, selalunya kanak-kanak dapat menilai sama ada sesuatu yang tidak betul atau salah dengan mempercayai perasaan mereka dan mendengar gerak hati mereka.

Ia badan saya. Badan saya adalah istimewa dan penting. Saya perlu untuk mengasihi dan menjaga ia.

Anda boleh mengajar anak anda bahawa apa yang dilindungi oleh seluar dalam mereka dipanggil sulit dan hanya mereka hanya sahaja yang boleh menyentuhnya dan tidak boleh disentuh oleh sesiapa tanpa kebenarannya. Penekanan bahawa bahagian sulitnya disentuh hanya untuk tujuan kebersihan dan juga sebab-sebab perubatan, contohnya seorang doktor.

Perbendaharaan kata yang sesuai untuk bahagian badan

Gunakan perkataan seperti anatomi zakar, faraj, payudara dari perkataan pertimbangan seperti, “pok-pok” (faraj), dan “ku-ku” (zakar). Menggunakan perkataan yang betul bahagian-bahagian badan adalah penting kerana:

Ia memastikan bahawa, jika seseorang menyentuh sulit kanak-kanak itu, dia boleh memberitahu anda dengan tepat apa yang berlaku. Ia menunjukkan rasa hormat kepada anak anda dan badan beliau. Berkomunikasi antara anda dan anak anda menunjukkan betapa seriusnya perkara ini.

Kanak-kanak mungkin meluahkan perasaan dengan cara yang berbeza contohnya melalui bermain, atau lukisan. Anda boleh memberikan mainan lembut dan/atau pensel warna untuk kanak-kanak untuk menunjukkan apa yang berlaku kepada beliau.

• Menasihatkan dan membantu kanak-kanak untuk meneruskan kehidupan yang seperti biasa semula dan membenarkan kanak-kanak meluahkan perasaan mengenai serangan atau penderaan apabila dia kehendaki.

• Dapatkan bantuan perubatan untuk kanak-kanak dan melaporkan pelakuan itu kepada Jabatan Kebajikan Masyarakat.

Hubungi NGO atau kaunseling perkhidmatan tempatan untuk membantu kanak-kanak perjanjian dengan trauma keadaan

Dengar suara hati anda (gerak hati)9568941-happy-family

Kanak-kanak boleh belajar mempercayai perasaan mereka mengenai orang dan percaya  suara kecil mereka (intuisi) memberitahu mereka apabila sesuatu yang salah. Apabila sentuhan membuat kanak-kanak berasa keliru dan tidak selesa, iaitu suara kecil dalam (intuisi) memberitahu mereka bahawa sentuhan itu tidak baik. Ajar anak anda mempercayai suara yang batin.

Tiada Rahsia dalam keluarga kita

Cuba untuk tidak menyimpan rahsia yang buruk di kalangan ahli keluarga. Selalunya pelaku memberitahu anak-anak bahawa “ini adalah rahsia antara anda dan saya.” Ini menyebabkan perasaan bersalah mereka dan mereka tidak memberitahu tentang penderaan tersebut. Beritahu dia yang tindakannya adalah tepat kerana memberitahu dan mengatakan bahawa dia tidak perlu menyimpan rahsia yang membuat dia berasa takut atau tidak selesa.

MITOS VS REALITI  

crossMitos: Ia hanya berlaku kepada anak orang lain.
tickRealiti: Mangsa boleh datang dari mana-mana golongan sosio-ekonomi, jantina, atau agama

crossMitos: Pelaku seksual adalah seorang yang bahaya, pelik, atau jahat dan dikenali.
tickRealiti: Kebanyakan pelaku diketahui mangsa mereka (iaitu kawan-kawan, saudara-mara, jiran-jiran, guru-guru dan lain-lain)

crossMitos: Pelakuan seksual kanak-kanak biasanya melibatkan keganasan.
tickRealiti: Keganasan jarang digunakan. Kebanyakan pelaku bergantung kepada rasuah dan ancaman daripada orang dewasa, atau meyakinkan kanak-kanak yang tiada siapa yang akan percaya mereka. Kanak-kanak sering diajar untuk taat kepada orang yang lebih tua (dewasa). Dengan itu mangsa menjadi tempat untuk melakukan penderaan seksual.

crossMitos: Kanak-kanak berbohong mengenai pelakuan seksual atau hanya membayangkan ia berlaku.
tickRealiti: Kanak-kanak jarang mereka-reka tentang penderaan seksual tersebut. Lebih kerap, seorang kanak-kanak boleh menarik balik atau mengurangkan pendedahan sebelumnya daripada panik, tidak selesa, atau tekanan keluarga.

crossMitos: Pencabulan kanak-kanak biasanya homoseksual.
tickRealiti: Sebahagian besar penderaan seksual terdiri dari heteroseksual dan boleh berada dalam hubungan fizikal yang berterusan dengan orang dewasa.

crossMitos: Jika tiada kecerderaan atau kelukaan, maka tiada apa yang sebenarnya berlaku.
tickRealiti: Serangan seksual yang tidak ada kelukaan sebenarnya boleh menyebabkan trauma. Perasaan rasa rendah diri, marah, rasa bersalah, rasa malu, dan kekeliruan sentiasa dirasai.

crossMitos: Pelaku boleh dipercayai jika mereka berjanji tidak akan melakukannya lagi.
tickRealiti: Ia adalah salah, pelaku tidak akan berhenti tanpa rawatan dan bantuan. Teori sebelum ini menjelaskan bahawa pelaku yang melakukan sumbang mahram cenderung untuk menghalang kesalahan. Kajian terkini menunjukkan bahawa ramai pelaku sumbang melakukan pendekatan di luar sempadan keluarga. Oleh itu, mereka perlu dibuat untuk mendapatkan bantuan profesional.

crossMitos: Jika sesuatu penderaan seksual sedang berlaku, ibu sentiasa tahu.
tickRealiti: Ramai ibu-ibu yang tidak tahu, tetapi menyalahkan diri sendiri kerana tidak mengetahui selepas pendedahan dibuat. Sebaliknya, terdapat kes-kes bahawa ibu-ibu yang menyedari kesalahan tersebut tetapi kerana takut suaminya, dia tidak mendedahkan kesalahan itu.

Klik untuk risalah & posterbuku-buku yang berkaitan dengan penderaan seksual kanak-kanak.
Klik untuk keratan akhbar WCC yang berkaitan dengan penderaan seksual kanak-kanak.